De prijs van melk

De prijs van melk

Foto: Sieta van Keimpema Bron: Boerderij.nl

Op een grijze decemberdag ben ik op bezoek bij Sieta van Keimpema, op haar boerderij in Grou. Sieta van Keimpema is boerin en voorzitster van de Dutch Dairymen Board, een bond voor melkveehouders. Ze is de afgelopen tijd regelmatig in het nieuws geweest als woordvoerster van Nederlandse en Europese actievoerders die strijden voor een eerlijke melkprijs. In Brussel hebben ze onlangs de voorgevel van het kantoor van de Raad van de EU bespoten met een ton melkpoeder.

Ik ben hier om met haar te praten over ons nieuwe project Koning van het Grasland. Sieta blijkt een geboren vertelster. Onder het genot van een kop koffie en uitkijkend over het land, waar onder een grauwe een hemel een kreupele ree zich langzaam langs een rietkraag voort beweegt, luister ik naar haar verhalen.

Over de controles van NVWA. Bij één van hun laatste bezoekjes op de boerderij constateerden de NVWA-ers dat een jonge stier die sinds de puberteit bloedlink was geworden, zijn oormerken had weten af te werken. Ze eisten van Sieta’s man dat hij bij de stier in de stal zou gaan en de oormerken ter plekke weer zou bevestigen. Levensgevaarlijk, Sieta wilde niet dat haar man dat ging doen. Ze stelde voor dat de NVWA-ers zelf maar eens bij de stier in het hok moesten gaan, wat ze natuurlijk niet deden. Oormerken zijn van belang bij de verkoop van het vlees. Hoewel het in feite een onnodige eis is, omdat met een DNA test de identiteit van een dier tegenwoordig heel eenvoudig is vast te stelen. Uiteindelijk moest de stier worden neergeschoten, maar door het ontbreken van de oormerken kon deze stier alleen nog gebruikt worden voor hondenvoer.

Over de prijs van de melk. Sieta is voorzitster van de Dutch Dairymen Board, en vice voorzitster van de European Milkboard. In Den Haag en Bussel lobbyt ze voor een eerlijke melkprijs. Dit is een lastige strijd, want het is aan de boeren verboden om onderling afspraken te maken. Boeren kunnen niet zeggen ‘we willen 45 cent per liter’, en anders doen we het niet. Dat heet kartelvorming, dat is bij wet verboden en vanuit Brussel wordt hier scherp op gelet. Wie dacht, zoals ik, dat kartelvorming alleen bedoeld was voor de grote bedrijven, vergist zich. Alle ondernemers vallen hieronder, ook boeren. Dit maakt dat er een grote ongelijkheid is in de machtsverhouding tussen de melkgiganten en de individuele boeren. Hoe moeten zij een vuist maken? Hoe kunnen zij onderhandelen?

Een extra complicatie is het loslaten van het melkquotum vanuit Brussel, een maatregel die werd gesteund door zowel LTO als de Nederlandse overheid. De Nederlandse boer zou de Chinese markt definitief veroveren. Hebzucht en whishfull thinking, aldus Sieta en haar bondgenoten. Wat zij hadden voorspeld, bleek na het loslaten van het quotum al snel werkelijkheid te worden. Toen deze rem op de productie werd losgelaten, kwamen er enorme overschotten met als gevolg dat de melkprijzen door de bodem zakten. De boeren moesten verkopen beneden de kostprijs en velen konden het hoofd niet meer boven water houden.

Sieta voerde felle discussies hierover in Den Haag, maar ook met Phil Hogan, de Europese Commissaris van Landbouw. Die beweerde, net als de andere voorstanders van het beëindigen van het quotum, dat de overproductie vanzelf zou stoppen als de prijzen omlaag zouden gaan. Nou, had Sieta gezegd, ik weet niet uit welk economieboekje u les heeft gehad, maar de meeste boeren hebben forse leningen uitstaan die ze af moeten lossen. Dus wat doen zij als de prijzen dalen? Meer produceren, niet minder.

Net zo kwaad kan Sieta worden over de nog steeds gangbare praktijk van de EU om de melkoverschotten te verwerken tot poeder en te dumpen in arme landen in Afrika, waardoor de boeren daar geen cent meer verdienen.

Ik was onder de indruk van haar scherpe verstand, het vuur waarmee ze haar standpunten over het voetlicht wist te brengen en haar betrokkenheid bij wat er hier en aan de andere kant van de wereld gebeurt. Ik zou er niet gek van opkijken als ze nog eens minister van Landbouw werd.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

By | 2017-03-13T09:09:28+00:00 maart 13th, 2017|Categories: Koning van het Grasland, Nieuws|Tags: , , , |0 Comments

About the Author:

Tjeerd Bischoff

Tjeerd Bischoff studeerde in 1987 af aan de Amsterdamse Toneelschool. Na tien jaar gespeeld te hebben als freelance acteur oa. bij Carroussel, Rieks Swarte, Huis aan de Amstel en Effecten in Ontwikkeling, richtte hij zich vanaf 1998 op het schrijven van toneel. Hij schreef oa. Een Vijand van Niks (Huis aan de Amstel) Kortsluiting (Bellevue lunchtheater), H.A.R.T. (Wederzijds), Winterkoorts (de Wetten van Kepler ), Dorst (Toneelgroep Dorst). Voor de Toneelmakerij schreef hij Het Begin van Alles en samen met hen en het Rijksmuseum ontwikkelde en schreef hij het project Jij en de Gouden Eeuw. Voor Tryater schreef hij voor een aantal locatieprojecten, waaronder de 11Stêdetocht, een barre en bizarre tocht. Mansholt was het eerste stuk dat hij schreef voor Toneelgroep Jan Vos. Het stuk werd geselecteerd voor het Nederlands Theaterfestival en genomineerd voor de vijfjaarlijkse prijs voor toneelteksten van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde te Brussel.

Leave A Comment